Bugün annem ve babam tabiiki ben :p, Cevahir’e alışveriş yapmaya gittik. Yeni kıyafetler aldım. Yaşasın!…..

Ah Düştüm ! sarı sandalyemle oynarken düştüm galiba!

Fotoğraf : B.Oğlu’nda çekilmiştir. Yaklaşık 1 yaşındayım.

Doğan Amcam Geldi… uzun süredir görmediğim Doğan Levent amcam Kurban bayramında bizi ziyarete geldi.

Doğan amcam en son 7-8 aylıkken beni görmeye gelmişti. Aradan geçen 8 ay boyunca hiç görüşemedik. Amcam izmit’te çalışıyor ve oturuyor. Kurban bayramında beni ve ailemi görmeye ziyarete geldi. Amcamı ilk önce tanımadım! tabii nereden hatırlayayımki aradan aylar geçmiş… unutmayınki ben bebeğim . Doğan amcamı iyice tanımak için baktım ve hareketler yaptım. Ertesi gün amcama alıştım ve oynamaya başladım. Hatta yanında bile uyudum. 4 gün bizde kaldı ve bayram sonu izmit’e döndü. Neyseki haftasonu tekrar gelecekmiş oynayacakmışız… Özlemle bekliyoruzzz

Seni öpüyorum amcacım…

5 Haziran 2010 doğumluyum bildiğiniz gibi . 10 Kasım 2011 Tarihinde 16 Ay 5 Günlük oldum. Yaşasın 2. yaşıma az kaldı…..

Telefon ile oynuyor fenerine gülüyorum babamın cep telefonuyla oynamayı çok seviyorum. Coğu zaman babam telefonla görüşme yapıyor bendede alışkanlık oldu telefon elimden düşmüyor. 9 Kasım 2011′de babam cep telefonu’nun fenerini açıp bana verdi. Fener çok ilgimi çekti telefon fenerini duvarlara yerlere tuttum ve çıkan ısığa dakikalarca güldüm. Beni çok heyecanlandırdı. Babam ve Annem farkında değilmişim gibi benim eğlenmeme çok seviniyorlardı.

Ailemi çooooook seviyorum.

Timuçin ERSOY

Alo Babne! babannemi telefonla arıyorum bol bol konuşuyorum.

Babanne alo! biji biji bidi diye konuşur oldum. telefon hiç elimden düşmüyor =)

Ne Olursa Olsun Anne Diyorum! her birşey olduğunda anne diyorum…

Birşey istediğim zaman,
Bir yere sıkıştığımda,
Birşeyi vermek istemediğimde,
Sevindiğim zaman ve buna benzer durumlarda hep ANNE ANNE ANNE diyorum…
Babama lafite olsun :p

İlk Adımlarımı Attım 16 Eylül 2011de Avşa’daki evimizde ilk adımlarımı atmaya başladım.

Annemin bana üzüm vermesi heyecanıyla anneme koşar gibi 3 adım yürüdüm ve kanepeye düştüm. Yürüme heyecanıyla annem ve babam beni alkışladı bende sevindim. Yürümenin güzel birşey olduğunu ve bana çok ilgi çekici geldiğini fark ettim. 16 Eylül 2011′den bugüne devamlı yürüyorum =)

Başardım! Parmağım Ağzımda!

Parmağını ağzına götürmeye başladın. 22 Ağustos 2010 – Avşa’da kanepede yatarken bir baktık elin ağzında parmağını emiyorsun

Yemyeşil, Çekik gözler kimin ?

Doğduğun günden beri gözlerine herkes hayran kaldı. O Bakışlardaki ima sanki büyük bir insanın bakışları gibi. İmalı ve çok şey yaşamış gibisine bakıyorsun canım oğlum.

Sevgili Baban